Voor honden is blaffen heel normaal, maar eerlijk is eerlijk: af en toe willen wij graag dat het stopt. Voor jouw viervoeter is het echter een normale vorm van communicatie en dan is het wel fijn als jij weet waarom je hond blaft. In deze blog beschrijven wij de verschillende vormen van blaffen.

Waar ligt het verschil in de blaf?

De verschillende typen blaf verschillen nogal van elkaar. Dit komt door o.a. de toonhoogte en frequentie van de blaf. Elke hond heeft als het ware zijn eigen stemgeluid. Luister maar eens goed naar je eigen hond. 

De hoge blaf

Deze blaf is hoog qua toonhoogte, omdat hierbij de stembanden wat meer worden samengeknepen. Deze blaf kan dus een uiting zijn enthousiasme, spel of angst. Een hoge vriendelijke blaf zien wij vaak bij spelen, maar ook bij begroeten. Als het vanuit angst is, dan wordt de blaf nog hoger qua toonhoogte en klinkt de blaf scheller. Pijn kan er ook voor zorgen dat je hond een blaf van dit type geeft.

De lage blaf

Aan de andere kant van de ladder vind je de lage blaf, waarbij de hond waarschuwt en dreigt. Honden maken hierbij hun stem juist wat lager om indruk te maken of hun grens aan te geven. Een beetje zoals mensen ook vaak doen.

Snel achter elkaar blaffen

Blafje hond snel achter elkaar? Dan is er een grote kans dat jouw hond gestrest of opgewonden is. Hoe sneller de opeenvolging, hoe urgenter de situatie voor jouw hond.

Enkele losse blaf

Vaak is dit een blaf om ergens aandacht op te vestigen. Zo van: ik zie iets geks of ik wil kort laten weten dat het belangrijk is om hiernaar te kijken.

De spelblaf

Deze fluctueert vaak in toonhoogte en komt vrolijk over. Gaat gepaard met een losse houding, kwispelende staart en bij spel laat de hond vaak de bekende spelboog zien.

Blaf bij verlatingsangst

Wanneer honden verlatingsangst hebben en alleen thuis zijn kunnen zij hun paniek uiten in blaffen. Dit zijn vaak eentonige, herhalende blaffen, soms afgewisseld met janken.

Er zijn dus heel veel verschillende soorten blaffen. Luister goed naar wat je hond aangeeft.